ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์กับการเกิดกลุ่มอาการ เฮปปาโตพัลโมนารีในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคตับเรื้อรัง

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์กับการเกิดกลุ่มอาการ เฮปปาโตพัลโมนารีในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคตับเรื้อรัง
นักวิจัย : ศิรินุช อำไพ
คำค้น : ตับอักเสบเรื้อรัง , วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์ , เฮปปาโตพัลโมนารี , ตับ -- โรค , เด็ก -- โรค
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ยง ภู่วรวรรณ , วรนุช จงศรีสวัสดิ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะแพทยศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : 9741300786 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/6981
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

เปรียบเทียบระดับของ vasoactive intestinal peptide ในผู้ป่วยเด็กโรคตับเรื้อรังที่เป็นและไม่เป็น hepatopulmonary syndrome รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง สถานที่ศึกษา ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ประชากร ผู้ป่วยเด็กโรคตับเรื้อรังอายุตั้งแต่แรกเกิดถึง 15 ปี ที่มารับการตรวจรักษาในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่าง 1 มีนาคม 2543 ถึง 7 กุมภาพันธ์ 2544 ผู้ป่วยที่ศึกษาจะได้รับการซักประวัติ ตรวจร่างกาย วัด oxygen saturation ในเลือดโดย pulse oximeter และตรวจ contrast enhanced echocardiography โดยกุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญสาขาโรคหัวใจ พร้อมบันทึก video ขณะทำ การวินิจฉัยว่าเป็น hepatopulmonary syndrome (HPS) อาศัยการมี delayed opacification ในหัวใจห้องซ้าย และทุกรายจะได้รับตรวจหาระดับ serum vasoactive intestinal peptide (VIP) โดยวิธี RIA และมีกลุ่มควบคุมจากเด็กปกติที่มีอายุและเพศใกล้เคียงกัน ผลการศึกษาพบว่า มีผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น HPS 14 ราย จากจำนวน 42 ราย คิดเป็นร้อยละ 33 ในกลุ่มที่เป็นโรคตับเรื้อรังมีระดับ serumVIP สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ค่าเฉลี่ย 60.21+-35.04 pg/ml และ 43.71+-34.61 pg/ml ตามลำดับ p = 0.033) ในกลุ่มที่เป็น HPS มีระดับ serumVIP สูงกว่ากลุ่มที่ไม่เป็น (ค่าเฉลี่ย 72.65+-40.31 pg/ml และ 53.99+-31.0 pg/ml ตามลำดับ) แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p = 0.306) ผลสรุป serumVIP มีค่าสูงขึ้นในผู้ป่วยเด็กโรคตับเรื้องรังจริง แต่อาจไม่ใช่ mediator หลักที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเกิด hepatopulmonary syndrome

บรรณานุกรม :
ศิรินุช อำไพ . (2543). วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์กับการเกิดกลุ่มอาการ เฮปปาโตพัลโมนารีในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคตับเรื้อรัง.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิรินุช อำไพ . 2543. "วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์กับการเกิดกลุ่มอาการ เฮปปาโตพัลโมนารีในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคตับเรื้อรัง".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิรินุช อำไพ . "วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์กับการเกิดกลุ่มอาการ เฮปปาโตพัลโมนารีในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคตับเรื้อรัง."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543. Print.
ศิรินุช อำไพ . วาโสแอกทีฟอินเทสทินอลเป็บไทด์กับการเกิดกลุ่มอาการ เฮปปาโตพัลโมนารีในผู้ป่วยเด็กที่เป็นโรคตับเรื้อรัง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.