ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-Carboxymethy1 Chitosan

หน่วยงาน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-Carboxymethy1 Chitosan
นักวิจัย : สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ฉวีวรรณ คงแก้ว , Surapich Loykulnant , Chaveewan Kongkaew
คำค้น : Chemical engineering , Chitosan , Engineering and technology , Latex , Rubber , ครีม , น้ำยางธรรมชาติ , ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ , สาขาวิศวกรรมศาสตร์และอุตสาหกรรมวิจัย , ไคโตแซน
หน่วยงาน : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : http://www.nstda.or.th/thairesearch/node/1138
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

แม้ว่าในหางน้ำยางธรรมชาติยังมียาง เหลืออยู่ประมาณ 3 – 8% w/w การเก็บรวบรวมยางส่วนนั้นจากหางน้ำยางธรรมชาติเป็นสิ่งที่กระทำได้ยาก เนื่องจากเป็นยางอนุภาคเล็ก มีปริมาณเนื้อยางต่ำ และในหางน้ำยางเองก็ประกอบด้วยส่วนที่ไม่ใช่ยางในปริมาณมาก ปัจจุบัน ในอุตสาหกรรมน้ำยางจะใช้กรดกำมะถันเข้มข้นเพื่อทำให้น้ำยางเสียเสถียรภาพและ จับตัวกันเป็นเนื้อยาง แต่อย่างไรก็ตาม วิธีการดังกล่าวทำให้ได้ยางที่มีคุณภาพต่ำ และก่อให้เกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม ด้วยเหตุนี้ การพัฒนาหากระบวนการใหม่ที่จะช่วยลดปัญหามลภาวะ และเพิ่มมูลค่าของยางจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ งานวิจัยนี้ได้ให้ความสนใจไปที่กระบวนการครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-carboxymethyl chitosan เนื่องจากสารเคมีนี้เตรียมได้ง่ายจากไคโตซานซึ่งได้จากวัสดุธรรมชาติที่ เหลือใช้แล้ว และแสดงคุณสมบัติเป็น water-soluble hydrocolloid ในงานวิจัยนี้ จะทำการเตรียม N,O-carboxymethyl chitosan จากไคโตซานซึ่งได้จากเปลือกกุ้งและไคโตซานซึ่งได้จากแกนหมึก และจะทำการครีมหางน้ำยางธรรมชาติจากแหล่งต่างๆในประเทศโดยวิธีใหม่นี้ พร้อมกับศึกษา ผลของน้ำหนักโมเลกุล, degree of substitution, และความเข้มข้นในน้ำยางของสารเคมีนี้ ต่อประสิทธิภาพในการครีม รวมถึงคุณสมบัติเชิงกลและเชิงกายภาพของยางที่ครีมได้ Skim latex, containing 3 – 8% w/w of rubber with small particle size is obtained along with the concentrated rubber latex. Since, it contains very low rubber conte6nt and high non-rubber content, a problem of skim latex is the difficulty to recover the residual rubber. In generally, the usual method of recovery of skim rubber is by coagulation with concentrated sulfuric acid. However, in this acid coagulation, the acid content of the coagulated rubber reduces its quality and this acid coagulation leads to generation of highly acidic effluent that necessitates additional treatment before discharge to the environment in order to avoid pollution. In the present project, as a method to recover the residual rubber in the form of concentrated latex and reduce water pollution from the skim latex, we have focused on creaming using N,O-carboxymethyl chitosan as creaming agent. Its simple synthetic method used chitosan, a biodegradable, nontoxic, and renewable resource commodity, as raw material as well as its good performance as water-soluble hydrocolloids let it be very interesting agent. In this study, this chitosan derivative will be prepared and the creaming ability of it will be investigated in terms of its molecular weight, degree of substitution, and concentration in the skim latex. Mechanical and physical properties of the recovered skim rubbers will also be discussed.

บรรณานุกรม :
สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ฉวีวรรณ คงแก้ว , Surapich Loykulnant , Chaveewan Kongkaew . (2547). การครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-Carboxymethy1 Chitosan.
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ฉวีวรรณ คงแก้ว , Surapich Loykulnant , Chaveewan Kongkaew . 2547. "การครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-Carboxymethy1 Chitosan".
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ฉวีวรรณ คงแก้ว , Surapich Loykulnant , Chaveewan Kongkaew . "การครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-Carboxymethy1 Chitosan."
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, 2547. Print.
สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ฉวีวรรณ คงแก้ว , Surapich Loykulnant , Chaveewan Kongkaew . การครีมหางน้ำยางธรรมชาติโดยใช้ N,O-Carboxymethy1 Chitosan. ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ; 2547.