ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส
นักวิจัย : วัฒนาพร คงทัพ
คำค้น : เด็กออทิสติก , ความสามารถทางการวาดภาพ -- การทดสอบ
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : สุลักษณ์ ศรีบุรี , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะครุศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2548
อ้างอิง : 9741418663 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/7083
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์(ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนีมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติกอายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ เด็กออทิสติกที่เรียนร่วมในชั้นเรียนปกติ และห้องเรียนคู่ขนานออทิสติก ในปีการศึกษา 2548 อายุ 9-12 ปี จำนวน 40 คน ที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส (Goodenough-Harris Drawing Test, 1963) 2) แบบสังเกตพฤติกรรมในการวาดภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหา ค่าคะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) การวาดภาพคนของเด็กออทิสติกเพศชาย อายุ 9-12 ปี ได้คะแนนในการวาดภาพผู้ชายมาก ที่สุด รองลงมาได้แก่ ภาพตัวเอง และภาพผู้หญิงตามลำดับ, การวาดภาพคนของเด็กออทิสติกเพศหญิง อายุ 9-12 ปี ได้คะแนนในการวาดภาพ ตัวเองมากที่สุด รองลงมา ได้แก่ ภาพผู้หญิง และภาพผู้ชายตามลำดับ 2) ลักษณะที่ปรากฏในการวาดภาพผู้ชายและภาพตนเองของเด็กชาย มากที่สุดคือ ตา, ปาก และแขน และลักษณะที่ไม่ปรากฏในการวาดภาพผู้ชาย คือ การชำเลือง, ผม (ต้องแสดงให้เห็นแสงเงาหรือรอยหวี), สัดส่วนของเท้าที่เหมือนจริง, ภาพด้านข้าง และการเคลื่อนไหวของขา, ลักษณะที่ปรากฏในการวาดภาพผู้หญิงของเด็กชายมากที่สุดคือ ศีรษะ, ตา และผม และลักษณะที่ไม่ปรากฏในการวาดภาพผู้หญิง คือ รูปแบบรองเท้า และน่อง 3) ลักษณะที่ปรากฏในการวาดภาพผุ้หญิง และภาพตนเองของเด็กหญิงมากที่สุดคือ ศีรษะ, ตา และลักษณะที่ไม่ปรากฏในการวาดภาพผู้หญิง คือ น่อง, ลักษณะที่ปรากฏในการ วาดภาพผู้ชายของเด็กหญิงมากที่สุดคือ ศีรษะ, ตา, ปาก, ผม, แขน, ขา, เท้า และแขนขา 2 มิติ และลักษณะที่ไม่ปรากฏในการวาดภาพชาย คือ รอยยื่นของคาง, ผม (ต้องแสดงแสงเงาหรือรอยหวี), นิ้วหัวแม่มือ, สะโพก, หัวเขา, สัดส่วนที่เหมือนจริง, สัดส่วนของศีรษะ, รูปร่างของ ศีรษะ, เสื้อผ้า, ภาพด้านข้าง, การเคลื่อนไหวของขา และการสเก๊ตภาพ 4) พฤติกรรมในการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี พบว่า พฤติกรรมที่พบมากที่สุดเมื่อได้รับคำสั่งให้ทำแบบทดสอบ คือ วาดภาพตามความคิดและประสบการณ์ของตนเอง, พฤติกรรมที่พบมากที่สุด ขณะวาดภาพ คือ ทำงานต่อเนื่อง ไม่ลุกไปไหน และพฤติกรรมที่พบมากที่สุด เมื่อผลงานเสร็จสมบูรณ์ คือ วางงานทิ้งไว้แล้วไปทำกิจกรรม อย่างอื่น การวาดภาพคนของเด็กออทิสติกเป็นการสะท้อนให้เห็นความรู้สึกนึกคิดของตัวเด็กที่มีต่อตัวเอง และผู้อื่น รวมทั้งบ่งบอกถึงปัญหา และความต้องการของตัวเด็ก ครูจึงสามารถนำมาใช้ในการจัดการเรียนการสอน จัดทำสื่อการสอน เลือกวิธีสอนให้เหมาะสมกับลักษณะการเรียนรู้ของเด็กออทิสติกแต่ละคน เพื่อให้เด็กเกิดการเรียนรู้มากที่สุด และสามารถพัฒนาให้เขามีความสามารถพิเศษทางศิลปะและการวาดภาพเท่าที่จะพัฒนาได้ต่อไป

บรรณานุกรม :
วัฒนาพร คงทัพ . (2548). การศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัฒนาพร คงทัพ . 2548. "การศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัฒนาพร คงทัพ . "การศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548. Print.
วัฒนาพร คงทัพ . การศึกษาการวาดภาพคนของเด็กออทิสติก อายุ 9-12 ปี โดยใช้แบบทดสอบการวาดภาพกู๊ดอีนัฟ-แฮร์ริส. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2548.