ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การเปลี่ยนแปลงทางเมตาบอลิคปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องและความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินซูลินในคนไทย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การเปลี่ยนแปลงทางเมตาบอลิคปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องและความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินซูลินในคนไทย
นักวิจัย : พงศ์อมร บุนนาค
คำค้น : atherosclerosis , genetic , hypertension , insulin , insulin resistance , metabolic syndrome , กลุ่มอาการทางเมตะบอลิก , ความดันโลหิตสูง , พันธุกรรม , ภาวะดื้อต่ออินสุลิน , อินสุลิน , โรคหลอดเลือดแดงแข็ง
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RSA3980004 , http://research.trf.or.th/node/1551
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การเปลี่ยนแปลงทางคลินิกและเมตะบอลิกหลายๆ อย่าง เช่น ความดันโลหิตสูง, โรคอ้วน, ความทนกลูโคสผิดปกติ หรือโรคเบาหวาน และระดับไขมันที่ผิดปกติ มักพบร่วมกัน และ พบได้บ่อยขึ้นในผู้ที่เป็นโรคหัวใจและหลอดเลือด ภาวะดื้อต่ออินสุลิน หรือการมีระดับอินสุลินใน เลือดสูงมักพบในคนเหล่านี้ ทำให้มีผู้เรียกกลุ่มอาการเหล่านี้ว่า กลุ่มอาการที่เกี่ยวข้องกับภาวะดื้อ ต่ออินสุลินหรือกลุ่มอาการทางเมตะบอลิก คณะผู้วิจัยได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับ อินสุลิน หรือดัชนีที่แสดงความดื้อของอินสุลินต่อการเปลี่ยนแปลงทางคลินิกหรือเมตะบอลิกรวมถึง ปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องในคนไทยทั้งสิ้น 221 ราย (ชาย 103 ราย, หญิง 118 ราย) โดย อาสาสมัครทุกรายได้รับการทดสอบความทนกลูโคสโดยการรับประทานกลูโคส 75 กรัม ในเพศชาย พบว่าดัชนีที่แสดงความดื้อต่ออินซูลินมีความสัมพันธ์กับดัชนีความหนาของร่างกาย, ระดับน้ำตาล, ระดับอินสุลินที่เวลาต่างๆ, ระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์ และเส้นรอบเอว ในเพศหญิง ยังพบความ สัมพันธ์นี้กับระดับความดันโลหิตด้วย อย่างไรก็ตาม เมื่อนำค่าดัชนีความหนาร่างกายมาพิจารณา ด้วย พบว่าความสัมพันธ์ระหว่างอินสุลิน และระดับความดันโลหิตไม่มีนัยสำคัญทางสถิติอีกต่อไป จึงสรุปได้ว่าระดับอินสุลินมีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงทางเมตะบอลิกหลายอย่างในคนไทย แต่ความสัมพันธ์บางอย่างอาจเกี่ยวข้องกับดัชนีความหนาของร่างกาย สำหรับปัจจัยทางพันธุกรรม ที่อาจมีความสัมพันธ์กับภาวะดื้อต่ออินสุลินที่นำมาศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ การศึกษา polymorphism ของ glycogen synthase gene (GYS 1), lipoprotein lipase gene (LPL), insulin receptor substrate-I gene (IRS-I) และ glycogen-associated regulatory subunit of protein-phosphatase- 1 (PPP1R3) โดยวิธี polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) ผลการศึกษาพบว่าความถี่ของ allele ของ GYS1 Xba I, GYS 1 Nla III, LPL Hind III, IRS-1 BstN I และ PPP1R3 Dde I เท่ากับร้อยละ 0.7, 8.2, 17.3, 1.2 และ 61.3 ซึ่งค่อน ข้างแตกต่างจากที่มีรายงานในต่างประเทศ ถึงแม้ GYS Xba I gene polymorphism จะพบได้น้อย แต่ก็พบว่ามีความสัมพันธ์กับระดับอินสุลิน LPL gene polymorphism มีความสัมพันธ์เฉพาะกับ ระดับไตรกลีเซอไรด์ ส่วน polymorphism ของยีนที่พบบ่อยและพบว่ามีความสัมพันธ์กับตัวแปรทาง เมตะบอลิกหลายตัวโดยเฉพาะในเพศหญิง คือ PPP1R3 polymorphism ซึ่งยีนนี้อาจมีความเกี่ยว ข้องกับภาวะดื้อต่ออินสุลินในคนไทย Several clinical and metabolic abnormalities, i.e. central obesity, hypertension, impaired glucose tolerance or diabetes and dyslipidemia often cluster together and are commonly found in patients with atherosclerotic cardiovascular disease. Hyperinsulinemia and insulin resistance are often evident in subjects with these metabolic abnormalities, so called insulin resistance or metabolic syndrome. In the present study, we looked into the correlations between serum insulin or index of insulin sensitivity and various clinical and metabolic abnormalities. Subjects consisted of 103 males and 118 females. Oral glucose tolerance test was performed in all subjects. Homeostasis model assessment of insulin sensitivity was used to determine insulin sensitivity. In males, HOMA-S was found to be significantly correlated with BMI, plasma glucose, insulin, triglycerides and waist circumference. Male subjects in the highest quartile of HOMA-S also had significantly higher systolic blood pressure compared to those in the lowest quartile. In females, HOMA- S was significantly correlated with BMI, blood pressure, plasma glucose, insulin, triglycerdies, HDL-cholesterol, waist circumferences and waist-hip ratio. However, after adjustment for BMI, correlation between HOMA-S and blood pressure in women was no longer statistically significant. We therefore concluded that correlations between serum insulin or index of insulin sensitivity with certain metabolic abnormalities also existed in Thai subjects. Some of these correlations seem to be at least in part dependent on obesity. Genetic studies included analysis of glycogen synthase (GYS 1; 2 loci using Xba I and Nla III), lipoprotein lipase(LPL), insulin receptor substrate-1 (IRS-1) and glycogen-targeting subunit of protein phosphatase 1 (PPP1R3) gene polymorphisms using polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism. Allele frequencies of these genes were 0.7%, 8.2%, 17.3%, 1.2% and 61.3% respectively, which were quite different from those reported from other studies. The frequency of Xba I GS gene polymorphism was low but may be associated with insulin resistance. LPL gene polymorphism was associated with only serum triglyceride levels. PPP1R3 polymorphism was common in Thai population and this genetic polymorphism was associated with various features of insulin resistance, especially in women.

บรรณานุกรม :
พงศ์อมร บุนนาค . (2543). การเปลี่ยนแปลงทางเมตาบอลิคปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องและความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินซูลินในคนไทย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พงศ์อมร บุนนาค . 2543. "การเปลี่ยนแปลงทางเมตาบอลิคปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องและความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินซูลินในคนไทย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พงศ์อมร บุนนาค . "การเปลี่ยนแปลงทางเมตาบอลิคปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องและความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินซูลินในคนไทย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2543. Print.
พงศ์อมร บุนนาค . การเปลี่ยนแปลงทางเมตาบอลิคปัจจัยทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องและความสัมพันธ์กับภาวะดื้ออินซูลินในคนไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2543.