ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การประเมินอัตราการตาย อัตราป่วย และผลกระทบทางเศรษฐศาสตร์อันเนื่องจากมลพิษทางอากาศในกรุงเทพมหานคร

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การประเมินอัตราการตาย อัตราป่วย และผลกระทบทางเศรษฐศาสตร์อันเนื่องจากมลพิษทางอากาศในกรุงเทพมหานคร
นักวิจัย : นันทวรรณ วิจิตรวาทการ
คำค้น : ผลกระทบต่อสุขภาพ , มลพิษทางอากาศ
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG4530015 , http://research.trf.or.th/node/1280
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาจำนวนมากในสหรัฐอเมริกาและยุโรปตะวันตกพบว่า การตายในแต่ละวันมีความสัมพันธ์ กับการสัมผัสฝุ่นขนาดเล็กในช่วงเวลาสั้นๆ ซึ่ง ฝุ่นเหล่านี้มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่เกิน 10 ไมครอน (PM10) การที่กรุงเทพมหานครเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่งในประเทศกำลังพัฒนาและมีปริมาณ PM10ในบรรยากาศสูง ทำให้มีการให้ความสำคัญในการศึกษาเรื่องนี้มากยิ่งขึ้น เพื่อตรวจสอบว่าจะพบเหตุการณ์เหมือนกับที่พบในสหรัฐอเมริกาและยุโรปตะวันตกหรือไม่ นอกจากนี้ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการตายและฝุ่นในกรุงเทพมหานครจะเป็นโอกาสที่ดีในการประเมินว่าเหตุการณ์ที่พบในประเทศตะวันตกได้รับอิทธิพลจากภาวะภูมิอากาศที่มีความแปรปรวนอยู่เสมอหรือไม่ ทั้งนี้เนื่องจากภาวะภูมิอากาศในประเทศไทยไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากเหมือนสหรัฐอเมริกา ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาในกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นเมืองหนึ่งในเขตร้อนและมีประชากรประมาณ 6 ล้านคน ได้มีการเก็บข้อมูลระดับ PM10 ในบรรยากาศเป็นรายวัน ซึ่งเอื้ออำนวยต่อการศึกษาครั้งนี้ โดยทำการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการตายในแต่ละวันของคนในกรุงเทพมหานครกับการสัมผัส PM10 และมลพิษอากาศตัวอื่นในช่วงปี พ.ศ. 2539-2544 ผลการวิเคราะห์พบความสัมพันธ์ระหว่างการตายรายวันและ PM10อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยพบว่าระดับ PM10 รายวันเพิ่มขึ้น 10 ?g/m3 มีผลให้มีจำนวนคนตายในแต่ละวันเพิ่มขึ้น 0.5% (95% ช่วงความเชื่อมั่น = 0.3- 0.7%) ขนาดของความเสี่ยงที่พบนี้สอดคล้องหรือมากกว่าผลการศึกษาในอดีต และจากการศึกษาแบบ Panel Study ของอาการระบบหายใจรายวัน ในกลุ่มประชากรเด็กปกติ จำนวน 104 คน และผู้ใหญ่ปกติจำนวน 97 คน ในชุมชนที่อยู่ในกรุงเทพมหานคร พบความสัมพันธ์ของการสัมผัสมลพิษในระยะสั้นระหว่างอนุภาคมลสารและองค์ประกอบของคาร์บอนกับอาการทางระบบหายใจ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ตัวอย่างแต่ละคนเกี่ยวกับการเกิดอาการทางระบบหายใจในแต่ละวัน เป็นเวลา 99 วัน ระหว่าง 17 เมษายน ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ.2545 ค่าเฉลี่ย 24 ชั่วโมงของมลพิษต่างๆ คือ PM10, PM2.5, total carbon, organic carbon components (OC) และก๊าซต่างๆ คือ NO2 SO2 และ CO ได้จากการตรวจวัดที่สถานีตรวจวัดอากาศที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ศึกษา ในช่วงที่ทำการศึกษาพบว่า การสัมผัสกับ PM2.5 ปริมาณ 1 interquartile range (IQR) ก่อนหน้า 1 วัน สัมพันธ์กับการเกิดอาการหายใจมีเสียงวี้ดในเด็ก (OR 1.37, 95%CI: 1.12, 1.68, และ IQR = 3.4 ?g/m3) การเพิ่มขึ้นของ organic carbon มีความสัมพันธ์กับอาการไอที่เพิ่มขึ้น (OR 1.04, 95%CI: 1.0, 1.08) และอาการหายใจมีเสียงวี้ด (OR 1.08, 95%CI: 0.99,1.16) ในกลุ่มผู้ใหญ่ ไม่พบความสัมพันธ์ของมลพิษอื่นๆกับอาการทางระบบหายใจ ในการศึกษานี้ถึงแม้ว่าจะไม่มีนัยสำคัญทางสถิติของความสัมพันธ์ของปริมาณอนุภาคมลสารและองค์ประกอบของคาร์บอนกับอาการทางระบบหายใจ แต่อย่างไรก็ตามการลดปริมาณ PM10 และ PM2.5 จากค่าเฉลี่ย ณ ปี พ.ศ. 2539-2544 ที่ระดับ 60 ?g/m3 ลงมาที่ ระดับมาตรฐานคือ ที่ 50 ?g/m3 อาจจะก่อให้เกิดผลประโยชน์ทางสุขภาพ คือ ลดจำนวนการตายลง 156 ราย ลดจำนวนวันที่เกิดอาการหายใจมีเสียงวี้ดในเด็กได้ ถึง 9.8-19.7 พันล้านวัน หรือเมื่อประเมินเป็นมูลค่าทางเศรษฐศาสตร์พบว่ามีมูลค่าถึง 8.7-44.3 พันล้านบาท ดังนั้นมาตรการต่างๆในการลดปัญหาที่เกิดจากอนุภาคมลสาร ในกรุงเทพมหานครน่าจะเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า Several dozen studies, mostly conducted in the United States and Western Europe, report an association between short-term exposures to particulate matter, usually measured as PM10 (particulate matter less than 10 micron in diameter), and several health outcomes including mortality and respiratory symptoms. Evidence of high concentrations of PM10 in large metropolitan areas outside of the United States, such as Bangkok, underscores the need to determine whether these same associations occur in developing countries. In addition, conducting studies of health effects and air pollution in regions that have distinctly different seasonal patterns than those of the United States provides an effective opportunity to assess the potentially confounding aspects of seasonality. Over the last several years, daily measures of ambient PM10 have been collected in Bangkok, Thailand, a tropical city of over 6 million people. Our analysis involved the examination of the relationship between daily mortality and PM10 and other pollutants for 1996 through 2001. The analysis indicated a statistically significant association between PM10 and total mortality. The results suggest a 10 microgram per cubic meter change in daily PM10 is associated with a 0.5% increase in total mortality (95% confidence interval 0.3 to 0.7%). These relative risks are generally consistent with or greater than those reported in previous studies. In addition, the panel study examined the association of short-term exposure to ambient particulate matter and carbon components with respiratory symptoms of 104 healthy children and 97 healthy adults conducted in a community in Bangkok, Thailand. Each subject was interviewed about occurrence of respiratory symptoms on each day for a period of 99 days during April 17– July 23, 2002. Air pollution levels, expressed as 24-hr average PM10, PM2.5, total carbon, organic carbon components (OC), and gaseous pollutants (NO2, SO2, and CO) were obtained from an outdoor fixed air-monitoring station in the community. During the study period, exposure to lag 1 day of interquartile range (IQR) of ambient PM2.5 was associated with wheezing in children (OR 1.37, 95%CI: 1.12, 1.68), and an IQR (3.4 ?g/m3 ) increase in organic carbon was modestly associated with increases of cough (OR 1.04, 95%CI: 1.0, 1.08) and wheezing (OR 1.08, 95%CI: 0.99,1.16) in adults. No association of other gaseous pollutants with respiratory symptoms was observed. In conclusion, the present study observed weak effect of particulate air pollution and organic carbon component with respiratory symptoms in healthy children and adults. Moreover, reduction in PM10 and PM2.5 from the previous levels during 1996 to 2001 of 60 ?g/m3 to the standard level of 50 ?g/m3 may lead to health benefits. A total of 156 cases of death and 9.8 to 19.7 millions days with respiratory symptoms in children (wheezing) may be reduced. The economic valuation of these health benefits was estimated to be in the range of 8.7 to 44.3 billion Baht. Measures to mitigate the problems of particulate matter in Bangkok Metropolitan area should proved to be cost benefit.

บรรณานุกรม :
นันทวรรณ วิจิตรวาทการ . (2547). การประเมินอัตราการตาย อัตราป่วย และผลกระทบทางเศรษฐศาสตร์อันเนื่องจากมลพิษทางอากาศในกรุงเทพมหานคร.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
นันทวรรณ วิจิตรวาทการ . 2547. "การประเมินอัตราการตาย อัตราป่วย และผลกระทบทางเศรษฐศาสตร์อันเนื่องจากมลพิษทางอากาศในกรุงเทพมหานคร".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
นันทวรรณ วิจิตรวาทการ . "การประเมินอัตราการตาย อัตราป่วย และผลกระทบทางเศรษฐศาสตร์อันเนื่องจากมลพิษทางอากาศในกรุงเทพมหานคร."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2547. Print.
นันทวรรณ วิจิตรวาทการ . การประเมินอัตราการตาย อัตราป่วย และผลกระทบทางเศรษฐศาสตร์อันเนื่องจากมลพิษทางอากาศในกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2547.