ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเสพติดและสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาภาวะการติดสารเสพติดต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนและเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองของหนูขาวในหลอดทดลองโดยใช้เทคนิคการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเสพติดและสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาภาวะการติดสารเสพติดต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนและเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองของหนูขาวในหลอดทดลองโดยใช้เทคนิคการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ
นักวิจัย : วัชรีวรรณ ทองสะอาด
คำค้น : Amphetamine , Dopamine , Drugs of abuse , Serotonin , Thunbergia laurifolia Linn.
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2545
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDF4180031 , http://research.trf.or.th/node/574
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาผลของสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยติดยาเสพติดต่อการเปลี่ยนแปลงระดับสารสื่อ ประสาทโดปามีนและเซโรโตนินในสมองเพื่อหากลไกการออกฤทธิ์ของสมุนไพรดังกล่าว วิธีการวิจัย : ใช้สมองของหนูขาวมาทดลองโดยการบ่มเนื้อเยื่อในสารละลายบัฟเฟอร์ที่มีสารเสพ ติด (แอมเฟตามีน) หรือสารสกัดสมุนไพร (รางจืดและเหมือดคน) ประกอบอยู่เพื่อทดสอบผลของ สารดังกล่าวต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนหรือเซโรโตนินโดยใช้เทคนิกการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ แล้ววัดระดับโดปามีนหรือเซโรโตนินโดยใช้เครื่องโครมาโตกราฟฟีประสิทธิภาพสูงร่วมกับตัววัด ทางอิเลคโตรเคมี (HPLC-ECD) หรือเครื่องวัดสารกัมมันตรังสีเบต้า (?-counter) ผลการวิจัย : สารสกัดจากใบรางจืดและเหมือดคน (0.1 g/ml) ซึ่งเป็นสมุนไพรที่ใช้ในการรักษาผู้ ป่วยติดยาเสพติดมีฤทธิ์ในการเพิ่มการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนจากเนื้อเยื่อสมองส่วนสไตรอา ตัมของหนูขาวในหลอดทดลองเช่นเดียวกับสารเสพติดแอมเฟตามีน (10-4 M) อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (p<0.05) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม โดยที่ผลของรางจืดมีผลมากกว่าสารแอมเฟตามีน ใน ขณะที่รางจืด (0.1 g/ml) ไม่มีผลต่อการหลั่งสารสื่อประสาทเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองส่วนฮิปโป แคมปัสในหลอดทดลอง แต่กลับมีผลในการยับยั้งการออกฤทธิ์ของ p-Chloro-amphetamine (10-4 M) ในการเพิ่มการหลั่งสารเซโรโตนินอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม อภิปรายผล : จากผลการศึกษาพบว่ารางจืดและเหมือดคนมีฤทธิต่อระบบประสาทคล้ายกับสารเสพ ติดแอมเฟตามีนเอง โดยไปเพิ่มการหลั่งสารโดปามีนซึ่งเป็นสารสื่อประสาทที่หลั่งมากในขณะที่ผู้ป่วย ได้รับสารแอมเฟตามีน ทำให้คาดว่าในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยสารสมุนไพรอาจเกิดความพึงพอ ใจเช่นเดียวกับการรับยาเสพติด จึงอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่การรักษาด้วยสารสมุนไพรได้ผล ข้อเสนอแนะ : เนื่องจากการทดลองนี้เป็นการศึกษาจากเนื้อเยื่อสมองในหลอดทดลอง จึงควรต้อง ทำการศึกษาต่อไปว่าผลดังกล่าวพบได้ในสมองของสัตว์ทดลองที่มีชีวิตอยู่หรือไม่ และหากได้รับ สารสมุนไพรดังกล่าวเป็นเวลานานจะทำให้เกิดการติดยาขึ้นได้หรือไม่ และต้องศึกษาต่อไปว่าสาร สมุนไพรดังกล่าวออกฤทธิ์ต่อตัวรับชนิดใดในระบบประสาท เพื่อที่จะสามารถอธิบายถึงกลไกการ ออกฤทธิ์ของสารสมุนไพรดังกล่าวในการลดความอยากและรักษาผู้ป่วยติดยาเสพติด Objectives : To study the effects of addicted drugs (amphetamine) and herbal medicines (Thunbergia laurifolia Linn. And Simplocos racemosa Roxb. on in vitro dopamine and serotonin release from the rat brain slices using semi-superfusion technique Methodology : Incubate rat brain slices (striatum or hippocampus) in Kreb-Henseleit buffer containing amphetamine (10-4 M) or Thunbergiaceae or Symplocaceae (0.1 g/ml) or mixture of drugs and measure dopamine or serotonin release using High performance liquid chromatography with electrochemical detection (HPLC-ECD) or ?-counter. Results : Both Thunbergiaceae and Symplocaceae stimulated in vitro dopamine release from rat striatal slices in the same manner as amphetamine while Thunbergiaceae was found to be more potent than amphetamine itself. Both herbal medicines have no significance effect on serotonin release but Thunbergiaceae inhibited the stimulating effect of p-chloroamphetamine on serotonin release. Discussion Conclusion : The reward mechanism of amphetamine was due to the stimulating effect of amphetamine on brain dopamine release. Both herbal medicines showed the same effect on brain dopamine release in vitro. The results suggested that Thunbergiaceae and Symplocaceae may exert the same reward mechanism as amphetamine during the treatment. Suggestions/ Further Implication / Implementation : Further studies should be performed to investigate (i) the effect of these herbal medicines on in vivo dopamine and serotonin release (ii) the long term effect of these plants and (iii) the side of action of these plants on the brain before the mechanism of action of these drugs on the brain can be explained.

บรรณานุกรม :
วัชรีวรรณ ทองสะอาด . (2545). การศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเสพติดและสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาภาวะการติดสารเสพติดต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนและเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองของหนูขาวในหลอดทดลองโดยใช้เทคนิคการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วัชรีวรรณ ทองสะอาด . 2545. "การศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเสพติดและสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาภาวะการติดสารเสพติดต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนและเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองของหนูขาวในหลอดทดลองโดยใช้เทคนิคการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วัชรีวรรณ ทองสะอาด . "การศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเสพติดและสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาภาวะการติดสารเสพติดต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนและเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองของหนูขาวในหลอดทดลองโดยใช้เทคนิคการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2545. Print.
วัชรีวรรณ ทองสะอาด . การศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเสพติดและสมุนไพรไทยที่ใช้ในการรักษาภาวะการติดสารเสพติดต่อการหลั่งสารสื่อประสาทโดปามีนและเซโรโตนินจากเนื้อเยื่อสมองของหนูขาวในหลอดทดลองโดยใช้เทคนิคการหล่อเลี้ยงเนื้อเยื่อ. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2545.