ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง (ชา) เกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการจัดการลุ่มที่สูงภาคเหนือ ประเทศไทย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง (ชา) เกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการจัดการลุ่มที่สูงภาคเหนือ ประเทศไทย
นักวิจัย : พรชัย ปรีชาปัญญา
คำค้น : biodiversity , Indigenous Knowledge , Jungle Tea , Watershed Management , การจัดการลุ่มน้ำ , ความหลากหลายทางชีวภาพ , ป่าเมี่ยง , ภูมิปัญญาพื้นบ้าน
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDF4180009 , http://research.trf.or.th/node/557
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง นำมาผสมผสานกับวิทยาศาสตร์การจัดการ ลุ่มน้ำ ที่จัดเก็บในระบบที่ถาวร ตรวจสอบ และอยู่ในรูปแบบที่แสดงได้ และวิเคราะห์องค์ความรู้ ที่เหมาะสมและเสนอแนวทางวิจัย รวบรวมข้อมูลที่ประกอบไปด้วยความรู้ชาวบ้านเกี่ยวกับความหลากหลายของ พืชและสัตว์ และความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นท่ามกลางชีวภาพและสิ่งที่ไม่มีชีวิตอื่น ซึ่งเกี่ยวข้อง บรรยากาศใกล้ผิวดิน การหมุนเวียนของน้ำ และการชะล้างพังทลายของดิน โดยการสอบถาม จากผู้รู้ซึ่งเชื่อว่าเป็นตัวแทนของประชาชนในหมู่บ้าน ตรวจเอกสารงานวิทยาศาสตร์การจัดการ ลุ่มน้ำ และจัดเก็บด้วยระบบฐานข้อมูล ตัวแทนของข้อมูลจากตัวแทนชาวป่าเมี่ยงถูกทดสอบ ด้วยการสุ่มถามคนส่วนใหญ่ในหมู่บ้าน ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าภูมิปัญญาที่ได้มีเหตุผล คาดการณ์ได้ และประกอบ ไปด้วยวิธีการ ซึ่งเป็นตัวแทนของความรู้ของคนส่วนใหญ่ ความรู้ที่ผสมผสานกับวิทยาศาสตร์ การจัดการลุ่มน้ำมีประสิทธิภาพในการปรับปรุงความยั่งยืนของระบบนิเวศลุ่มน้ำที่สูง ผลงานให้คำแนะนำที่มีคุณภาพที่เข้าใจระบบนิเวศลุ่มน้ำที่สูง และเสนอแนว ทางในการวิจัยซึ่งน่าจะมีความเหมาะสม The study on the miang tea farmers’ knowledge and watershed management sciences. A combined knowledge base was created in terms of hierarchies and text statements and stored in a durable, accessible and transparent form. To investigated relating to how farmers presently manage their watershed ecosystems and the underlying biodiversity of the plants and animals and the interactions occurring among biotic components. The knowledge acquired from key informants was evaluated in terms of its representativeness of the knowledge of the community as a whole and the extent to which it was complementary or contradictory to scientific knowledge. The extent to which indigenous and scientific knowledge could be usefully combined was investigated. The research demonstrated that the indigenous ecological knowledge collected from key informants was explanatory, predictive and of technical relevance. It was also representative of most of the farmers in the community. The combination of indigenous and scientific knowledge provided a more powerful resource for improving the sustainability of the highland watershed ecosystem than using either knowledge system alone but required further quantification for solid management recommendations to be formulated. The knowledge elicited had a useful role to play in furthering scientific understanding about the ecosystem and suggested new lines of research that may be more appropriate for promoting incremental change to watershed systems than extending conventional technology packages involving watershed management science.

บรรณานุกรม :
พรชัย ปรีชาปัญญา . (2543). ภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง (ชา) เกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการจัดการลุ่มที่สูงภาคเหนือ ประเทศไทย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พรชัย ปรีชาปัญญา . 2543. "ภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง (ชา) เกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการจัดการลุ่มที่สูงภาคเหนือ ประเทศไทย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พรชัย ปรีชาปัญญา . "ภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง (ชา) เกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการจัดการลุ่มที่สูงภาคเหนือ ประเทศไทย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2543. Print.
พรชัย ปรีชาปัญญา . ภูมิปัญญาชาวป่าเมี่ยง (ชา) เกี่ยวกับความหลากหลายทางชีวภาพเพื่อการจัดการลุ่มที่สูงภาคเหนือ ประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2543.