ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ทรัพยากรการสื่อสารกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารของจังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 ถึง 8 (พ.ศ. 2520-2544)

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ทรัพยากรการสื่อสารกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารของจังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 ถึง 8 (พ.ศ. 2520-2544)
นักวิจัย : มนฤดี ธาดาอำนวยชัย, 2515-
คำค้น : นโยบายการสื่อสาร , การสื่อสารในการพัฒนาชนบท
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ศิริชัย ศิริกายะ , ภัทรสินี ภัทรโกศล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิเทศศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2545
อ้างอิง : 9741798415 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/986
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (นศ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงความสามารถทางการสื่อสารของจังหวัดต่างๆในประเทศไทย โดยรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารเพื่อนำมาจัดกลุ่มจังหวัดตามระดับความสามารถทางการสื่อสาร พร้อมทั้งสร้างสมการอธิบายความสามารถทางการสื่อสารของแต่ละจังหวัด โดยนำเอาตัวแปรด้านเศรษฐกิจ สังคม ความไม่มั่นคงทางสังคม การเมือง ความเป็นเมือง ความเป็นอุตสาหกรรม ประชากรและความหนาแน่นประชากรมาใช้ในการคาดทำนายสภาวะการสื่อสารซึ่งแบ่งออกเป็น กิจกรรมภาคปฐมภูมิซึ่งหมายถึงกิจกรรมการสื่อสารในระดับ พื้นฐาน กิจกรรมภาคทุติยภูมิซึ่งหมายถึงกิจกรรมการผลิตข้อมูลข่าวสาร กิจกรรมภาคตติยภูมิซึ่งหมายถึง กิจกรรมการบริการและค้าปลีกข้อมูล และกิจกรรมจตุรภาคซึ่งหมายถึงกิจกรรมการผลิตความรู้ งานวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณในการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยอาศัยการวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย การวิเคราะห์ปัจจัย การวิเคราะห์ความเชื่อมั่นและการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า ตัวบ่งชี้ของการสื่อสารภาคปฐมภูมิ ได้แก่ จำนวนประชากร ตัวบ่งชี้ของการสื่อสารภาคทุติยภูมิ ได้แก่ จำนวนสถานีวิทยุเอฟ.เอ็ม ตัวบ่งชี้ของการสื่อสารภาคตติยภูมิ ได้แก่ จำนวนโรงภาพยนตร์ และตัวบ่งชี้การสื่อสารจตุรภาค ได้แก่ จำนวนหน่วยงานวิจัย ข้อมูลตัวบ่งชี้ทั้งสี่ได้นำมาใช้เป็นตัวแปรเพื่อจำแนกกลุ่มจังหวัดตามระดับความสามารถทางการสื่อสารโดยใช้ค่าเปอร์เซ็นไทล์ซึ่งเป็นเกณฑ์ที่องค์กรระหว่างประเทศ เช่น UNDP ใช้แบ่งกลุ่มประเทศตามการพัฒนาคุณภาพชีวิตมนุษย์ และเมื่อนำค่าตัวบ่งชี้ทั้งสี่ไปวิเคราะห์สหสัมพันธ์ พบว่า ตัวบ่งชี้ด้านการสื่อสารมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับตัวแปรเศรษฐกิจ สังคม ความไม่มั่นคงทางสังคม ความเป็นอุตสาหกรรม ความเป็นเมือง ประชากรและความหนาแน่นประชากร ในขณะที่ตัวแปรการเมืองและขนาดมีความสัมพันธ์กับตัวบ่งชี้การสื่อสารไม่สูงนัก

บรรณานุกรม :
มนฤดี ธาดาอำนวยชัย, 2515- . (2545). ทรัพยากรการสื่อสารกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารของจังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 ถึง 8 (พ.ศ. 2520-2544).
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนฤดี ธาดาอำนวยชัย, 2515- . 2545. "ทรัพยากรการสื่อสารกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารของจังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 ถึง 8 (พ.ศ. 2520-2544)".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนฤดี ธาดาอำนวยชัย, 2515- . "ทรัพยากรการสื่อสารกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารของจังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 ถึง 8 (พ.ศ. 2520-2544)."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545. Print.
มนฤดี ธาดาอำนวยชัย, 2515- . ทรัพยากรการสื่อสารกับดัชนีชี้ภาวะการสื่อสารของจังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 ถึง 8 (พ.ศ. 2520-2544). กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2545.