ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนในหนูแรทเพศผู้

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนในหนูแรทเพศผู้
นักวิจัย : มงคล สมัญญา
คำค้น : MEVINPHOS , METHYL PARATHION , TESTOSTERONE
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2539
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082539000097
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาผลของสารเคมีในกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟส 2 ชนิด คือ เมวินฟอส และ เมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอโรนในหนูเพศผู้ พบว่าเมวินฟอสขนาด25 และ 100 ไมโครกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม ให้กับหนูอายุ 24 วัน ติดต่อกันเป็นเวลา 30 วัน ทำให้ปริมาณเทสโทสเตอโรนในซีรัมลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) เมื่อเลี้ยงเซลล์ลัยดิกของหนูอายุ 24 วัน เป็นเวลา 2 ชั่วโมงที่ 34 degree C พบว่าเมวินฟอสขนาด 0.001, 0.01, 0.1, 1และ 10 ppm ยับยั้งการหลั่งเทสโทสเตอโรนลงประมาณ 10-50%ตามขนาดความเข้มข้น และยังพบว่าเมวินฟอสยับยั้งการกระตุ้นการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนจากเซลล์ลัยดิกโดย hCG และcAMP ประมาณ 20-50% ตามขนาดความเข้มข้นเช่นเดียวกันส่วนในหนูอายุ 50 วัน พบว่าเมวินฟอส ขนาด 25 และ 100ไมโครกรัมต่อน้ำหนัก 1 กิโลกรัม ลดระดับเทสโทสเตอโรนในซีรัมอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) เมื่อฉีดครบ 30 วัน เมื่อเลี้ยงเซลล์ลัยดิกกับเมวินฟอสขนาด 0.001-10 ppm พบว่าลดการกลั่งเทสโทสเตอโรนตากเซลล์ลัยดิกของหนูอายุ 70-75 วันโดยสิ้นเชิง และยังพบว่าเมวินฟอสยับยั้งการกระตุ้นการหลั่งเทสโทสเตอโรนโดย hCG และ cAMP ตามขนาดความเข้มข้น เมื่อฉีดเมทิลพาราไธออนขนาด 500 ไมโครกรัมต่อน้ำหนัก1 กิโลกรัมให้กับหนูอายุ 24 วัน ติดต่อกันเป็นเวลา 30 วันพบว่าระดับเทสโทสเตอโรนในซีรัมอย่างมีนัยสำคัญ (p 0.05)และเมทิลพาราไธออนที่ความเข้มข้น 1 และ 10 ppm ก็สามารถยับยั้งการหลั่งเทสโทสเตอโรนจากเซลล์ลัยดิกของหนูอายุ24 วัน ได้ประมาณ 25 และ 70% ตามลำดับ และยังพบว่าเมทิลพาราไธออนขนาด 1 และ 10 ppm ยับยั้งการกระตุ้นการหลั่งเทสโทสเตอโรนจากเซลล์ลัยดิกโดย hCG และ cAMPประมาณ 30, 100% และ 30, 85% ตามขนาดความเข้มข้น และเมื่อฉีดเมทิลพาราไธออนขนาด 100 และ 500 ไมโคกรัมต่อน้ำหนัก1 กิโลกรัม เมื่อให้กับหนูอายุ 50 วัน เป็นเวลา 30 วันสามารถลดระดับเทสโทสเตอโรนในซีรัมอย่างมีนัยสำคัญ(p<0.05) และ (p<0.01) ตามลำดับและเมทิลพาราไธออนที่ความเข้มข้น 0.001, 0.01, 0.1, 1 และ 10 PPM ยับยั้งการหลั่งเทสโทสเตอโรนจากเซลล์ลัยดิกของหนูอายุ 70-75 วันได้ทั้งหมด และยังพบว่าเมทิลพาราไธออนที่ความเข้มข้น 1และ 10 PPM ยับยั้งการกระตุ้นการหลั่งเทสโทสเตอโรนจากเซลล์ลัยดิกโดย hCG และ cAMP ตามขนาดความเข้มข้น จากการศึกษาดูเนื้อเยื่อของอัณฑะพบว่าเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนมีผลทำลายเนื้อเยื่อระหว่างท่อเซมินิเฟอรัสและทำลายเซลล์ลัยดิกโดยตรง มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเซลล์เช่นเกิดการรวมกลุ่มของโครมาตินรอบ ๆ เยื่อหุ้มนิวเคลียสนิวเคลียสเกิดการสลายตัว มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างและขนาดของเซลล์ลัยดิก รวมทั้งมีการตายของเซลล์ลัยดิก จากผลการทดลองครั้งนี้พอสรุปได้ว่าทั้งเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออน มีผลยับยั้งการหลั่งเทสโทสเตอโรนทั้งในหนูที่โตเต็มวัยและไม่เต็มวัย ที่ระดับเซลล์ลัยดิกโดยตรงซึ่งอาจเกิดจากการยับยั้ง cAMP รวมทั้งมีการทำลายเซลล์ลัยโดยตรงด้วย และผลดังกล่าวเกิดชัดเจนมากกว่าในหนูโตเต็มวัย

บรรณานุกรม :
มงคล สมัญญา . (2539). ผลของเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนในหนูแรทเพศผู้.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
มงคล สมัญญา . 2539. "ผลของเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนในหนูแรทเพศผู้".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
มงคล สมัญญา . "ผลของเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนในหนูแรทเพศผู้."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2539. Print.
มงคล สมัญญา . ผลของเมวินฟอสและเมทิลพาราไธออนต่อการหลั่งเทสโทสเตอร์โรนในหนูแรทเพศผู้. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2539.