ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาในหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาในหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย
นักวิจัย : สุขุมาภรณ์ ขันธ์ศรี
คำค้น : ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน , ภาพในการศึกษา , การสอน -- อุปกรณ์
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : เชาวเลิศ เลิศชโลฬาร , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ปีพิมพ์ : 2529
อ้างอิง : 9745662666 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/18995
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาของหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย วิธีดำเนินการวิจัย ตัวอย่างประชากรมีทั้งสิ้น 360 คน จากโรงเรียนสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี และวัดเทพลีลา ประจำภาคปลาย ปีการศึกษา 2528 ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นใน 3 ระดับอายุ คือ 6-7 ปี (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1) 8-9 ปี (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3) และ 11-12 ปี (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6) จำนวน 60 คน ในแต่ละระดับชั้นของแต่ละโรงเรียน นักเรียนแต่ละระดับจะสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นอีกครั้งเป็น 3 กลุ่มทดลอง คือ กลุ่ม 1, 2 และ 3 รวมจำนวนนักเรียนในแต่ละกลุ่มทดลอง 120 คน กลุ่ม 1 เรียนจากหนังสือภาพที่เสนอเนื้อแบบบรรยาย กลุ่ม 2 เรียนจากหนังสือภาพที่เสนอเนื้อหาแบบสนทนา และกลุ่ม 3 เรียนจาก หนังสือภาพที่เสนอเนื้อหาแบบสนทนาร่วมกับบรรยาย หลังจากจบบทเรียนแล้วให้นักเรียนทั้ง 3 กลุ่ม ทำแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัย นำข้อมูลที่ได้จากการทดสอบมาวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบ 2 ทาง ผลการวิจัย ผลการวิจัยมีสาระสำคัญสรุปได้ ดังนี้ 1. นักเรียนที่มีอายุต่างกัน จะมีผลสัมฤทธิ์ในการเรียนหนังสือภาพที่มีวิธีเสนอเนื้อหาต่างกันใน 3 รูปแบบ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยนักเรียนที่มีอายุ 11-12 ปี จะมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่ต่างจากนักเรียนอายุ 8-9 ปี แต่ทั้งสองระดับอายุจะมีผลสัมฤทธิ์สูงกว่ากลุ่มนักเรียนอายุ 6-7 ปี 2. นักเรียนที่เรียนจากหนังสือภาพขาวดำที่เสนอเนื้อหาแบบบรรยาย แบบสนทนาและแบบสนทนาร่วมกับบรรยาย มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และนักเรียนที่เรียนจากเนื้อหาแบบสนทนาและแบบสนทนาร่วมกับบรรยาย จะให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่ต่างกัน แต่เนื้อหาทั้งสองแบบให้ผลสัมฤทธิ์สูงกว่าที่จะเรียนจากเนื้อหาแบบบรรยาย 3. ปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีเสนอเนื้อหาและระดับอายุของผู้เรียน แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. ไม่มีคำตอบของสมมติฐาน ข้อ 2, 3 และ 4

บรรณานุกรม :
สุขุมาภรณ์ ขันธ์ศรี . (2529). ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาในหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุขุมาภรณ์ ขันธ์ศรี . 2529. "ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาในหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุขุมาภรณ์ ขันธ์ศรี . "ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาในหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529. Print.
สุขุมาภรณ์ ขันธ์ศรี . ปฏิสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเสนอเนื้อหาในหนังสือภาพขาวดำ กับระดับอายุของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2529.