ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การใช้ชุดเครื่องมือเล่าเรื่องราวทางสังคมเพื่อลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การใช้ชุดเครื่องมือเล่าเรื่องราวทางสังคมเพื่อลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย
นักวิจัย : อังคณา อ่อนบุญเอื้อ
คำค้น : Inappropriate behavior , Social skills , Social story , Students with autism. , ทักษะทางสังคม , พฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ , เด็กออทิสติก , เรื่องราวทางสังคม
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2555
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=MRG5380281 , http://research.trf.or.th/node/6619
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ทางด้านทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติก ในชั้นเรียนปฐมวัย ศึกษาประสิทธิภาพของเครื่องมือบอกเล่าเรื่องราวทางสังคมที่มีต่อเด็กออทิสติก และลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติก ประชากรที่ใช้ในงานวิจัยเป็นออทิสติกจำนวน 9 คน ทำการศึกษากับกลุ่มเป้าหมายแบบเฉพาะเจาะจงซึ่งเป็นเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย จำนวน 5 คน ดำเนินการวิจัยเป็น 3 ระยะ ได้แก่ 1) เป็นการศึกษาทักษะสังคมที่เป็นปัญหา โดยวิธีเชิงสำรวจ 2) ศึกษาผลการใช้เรื่องราวทางสังคมเป็นการวิจัยกลุ่มตัวอย่างเดี่ยว (Single Subject Design) A-B-A-B Design และ 3) ศึกษาประสิทธิผลการใช้เรื่องราวทางสังคมที่มีต่อการพัฒนาทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติก ผลการวิจัยพบว่า ระยะที่ 1 พบว่าทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติกจำนวน 9 คน ที่เป็นปัญหามากที่สุด 10 อันดับ ได้แก่ 1) ลุกขึ้น เดินไปมาในขณะที่สอน 2) ส่งเสียงดัง 3) ไม่แบ่งปันของเล่นให้ผู้อื่น 4) หงุดหงิดง่ายเมื่อไม่พอใจ 5) ไม่รู้จักรอคอย 6) ไม่เก็บของเล่นเมื่อเล่นเสร็จ ) 7) หยิบสิ่งของผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต 8) ไม่แสดงอาการโต้ตอบ เมื่อมีผู้มาสนทนา 9) ทำลายสิ่งของเมื่อมีอารมณ์โกรธ และ10) โอบกอดผู้อื่นโดยไม่เหมาะสม ระยะที่ 2 ผลการใช้เครื่องมือบอกเล่าเรื่องราวทางสังคม โดยผู้วิจัยได้ออกแบบชุดเครื่องมือพัฒนาทักษะทางสังคม (Social Story Intervention) ประกอบด้วย สมุดภาพการ์ตูนบอกเล่าเรื่องราวทางสังคม (Social Story Book) และ E-book จำนวน 5 เรื่อง (1 เรื่องต่อเด็ก 1 คน) โดยใช้การวิจัยทางการศึกษาพิเศษ แบบแผนการวิจัยเป็น Single Subject Design รูปแบบ A-B-A-B แบบสลับกัน 4 ระยะ ใช้เวลาในการทดลอง 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 5 ครั้ง รวม 30 ครั้ง พบว่า ชุดเครื่องมือพัฒนาทักษะทางสังคม ที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น สามารถลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกระดับปฐมวัยได้ ระยะที่ 3 ผลของประสิทธิภาพของชุดเครื่องมือบอกเล่าเรื่องราวทางสังคม พบว่า เรื่องราวทางสังคมเป็นการดึงเอาลักษณะเฉพาะของบุคคลแต่ละคนมาใช้ในการเขียนเรื่องราวทางสังคม ดังนั้นเนื้อหาที่ใช้ในเรื่องราวทางสังคมจะเป็นเรื่องเฉพาะที่ถูกออกแบบมาเฉพาะเด็กคนนั้นเท่านั้น ไม่สามารถที่จะใช้ร่วมกับเด็กที่มีพฤติกรรมเหมือนกันได้ มีความสำคัญและจำเป็นที่จะต้องอ่านบ่อยๆ จึงจะเกิดประสิทธิภาพและความเข้าใจ ทั้งนี้เด็กออทิสติกจะให้ความสนใจในสมุดภาพการ์ตูนบอกเล่าเรื่องราวทางสังคม (Social Story Book) มากกว่า สื่อ E-book The objective of this research were to study inappropriate behaviors of children with autism in preschool classroom, to study the efficiently of social story on children with autism, and to decrease inappropriate behaviors of children with autism. A total population on this study, there were 9 preschool children with autism. The target group of this specific study was 5 children. The research was done in 3 phases. Phase 1: Study of the problematic social skills by using survey research methodology. Phase 2: The effectiveness of the result of the experiment when using a single subject design with A-B-A-B design. Phase 3: Study on the effectiveness of the social story intervention by using survey research methodology to develop the social skills of children with autism. The research findings, it were found that on Phase 1: The most 10 problematic social skills of 9 preschool children with autism were 1) get up and walk around when teacher is teaching 2) making loud noise, 3) didn’t share their toys with others, 4) frustrated when not satisfied, 5) couldn’t wait for/no patient, 6) didn’t put away their toys when finished, 7) picked up the other person’s belonging without permission, 8) didn’t know how to greet others, 9) destroy things when angry, and 10) hugging others at inappropriate time. Phase 2: It was found that the social story intervention can decrease inappropriate behavior of children with autism. The social story intervention consisted of social story books and e-books for 5 stories (1 story per 1 child) by using a single subject design with A-B-A-B design. Alternately a fourth stage time trial in 6 weeks, 5 times per week, a total of 30 times, Phase 3: It was found that each social story intervention could not be applied to all children with the same inappropriate behavior of social skills. Children with autism were different in the characteristics. Therefore, the social story intervention should be designed for only the specific children with inappropriate behavior of social skills. The children with autism preferred the social story book more than electronic media, such as e-books.

บรรณานุกรม :
อังคณา อ่อนบุญเอื้อ . (2555). การใช้ชุดเครื่องมือเล่าเรื่องราวทางสังคมเพื่อลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อังคณา อ่อนบุญเอื้อ . 2555. "การใช้ชุดเครื่องมือเล่าเรื่องราวทางสังคมเพื่อลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อังคณา อ่อนบุญเอื้อ . "การใช้ชุดเครื่องมือเล่าเรื่องราวทางสังคมเพื่อลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2555. Print.
อังคณา อ่อนบุญเอื้อ . การใช้ชุดเครื่องมือเล่าเรื่องราวทางสังคมเพื่อลดพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ของเด็กออทิสติกในชั้นเรียนปฐมวัย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2555.