ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

เปรียบเทียบการดูดซึม/ซับทางชีวภาพของบิสฟีนอลเอโดยใช้สาหร่าย พืชและวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : เปรียบเทียบการดูดซึม/ซับทางชีวภาพของบิสฟีนอลเอโดยใช้สาหร่าย พืชและวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร
นักวิจัย : ดวงรัตน์ อินทร
คำค้น : Dracaena sanderina , Hapalosiphon hibernicus , plant-associating bacteria , plant-associating Enterobacter sp. , plantassociating Bacillus sp. , การดูดซับ , บิสฟีนอล เอ , เถ้าลอยชานอ้อย , เถ้าหนักขี้เลื่อย , เปลือกถั่ว , แอคไคมาไทซ์เซชัน
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2554
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RMU5180028 , http://research.trf.or.th/node/5369
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

ศึกษาการกำจัดบิสฟีนอลเอโดยต้นกวนอิม (Dracaena sanderina) พบว่าสามารถกำจัดบิสฟีนอลเอได้ดีและทนได้ในความเข้มข้นของบิสฟีนอลเอ 80 ไมโครโมลาร์ซึ่งที่ความเข้มข้นสูงกว่านี้พืชไม่สามารถทนได้ ในการเลี้ยงในสารละลายที่มีบิสฟีนอลเอพบว่าที่ความเข้มข้นของบิสฟีนอลเอ 20 ไมโครโมลาร์ ต้นกวนอิมกำจัดบิสฟีนอลเอได้ ร้อยละ 50 ศึกษาการเคลื่อนย้ายของบิสฟีนอลเอในต้นกวนอิมพบว่ามีการสะสมบิสฟีนอลเอที่ราก และลำต้นแต่ไม่สะสมในใบเมื่อเลี้ยงต้นกวนอิมในบิสฟีนอลเอ พบว่ามีการปล่อยโพลิแซคคาร์ไรด์ออกมาซึ่งเป็นกลไกป้องกันสารพิษของพืช การเลี้ยงในสภาวะไม่ปราศจากเชื้อพบว่า มีการกำจัดบิสฟีนอลเอจากทั้งต้นกวนอิมและสิ่งมีชีวิตที่บริเวณรากสูงถึง ร้อยละ 85 ทำการคัดแยกแบคทีเรียจากรากต้นกวนอิมได้ 6 ชนิด พบว่า แบซีรัส ซีเรียส BPW4และ แอนเทโรแบคเตอร์ BPW5 ช่วยในการกำจัดบิสฟีนอลเอ ศึกษาการกำจัดบิสฟีนอลเอในน้ำชะขยะ พบว่าต้นกวนอิมสามารถกำจัดบิสฟีนอลเอในน้ำชะขยะได้ นอกจากนี้ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในน้ำเสียและน้ำชะขยะอุตสาหกรรม ศึกษาการใช้สาหร่ายในการกำจัดบิสฟีนอลเอ ผลของอายุเซลล์ต่อการกำจัดบิสฟีนอลเอของไซยาโนแบคทีเรีย Hapalosiphon hibernicus ที่อายุเซลล์ 7 และ 14 วัน พบว่าสามารถกำจัดบิสฟีนอล เอ ได้ร้อยละ 37 และ 42 และมีค่าอัตราการอัพเทค (q) เท่ากับ 11.94 และ 12.94 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้งของเซลล์ ตามลำดับ ศึกษาการเพิ่มความสามารถในการกำจัดบิสฟีนอลเอโดยเซลล์ที่ผ่านการแอคไคมาไทซ์ ที่ความเข้มข้นของบิสฟีนอลเอ ที่ 40 45 50 และ 55 ไมโครโมลาร์ เป็นเวลาหนึ่งเดือนมาแล้ว พบว่าเซลล์ดังกล่าวสามารถกำจัดบิสฟีนอลเอได้เท่ากับร้อยละ 58 59 68 และ 10 ตามลำดับ โดยมีค่าการอัพเทค (q) เท่ากับ 9.70 18.50 12.07 และ 1.33 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักแห้งของเซลล์ ตามลำดับ เมื่อนำ Hapalosiphon hibernicus มากำจัดบิสฟีนอล เอ ในน้ำชะขยะจากหลุมฝังกลบขยะอันตรายแห่งหนึ่ง พบว่าภายในเวลา 9 วัน เซลล์ที่ไม่ผ่านการแอคไคมาไทซ์ สามารถกำจัดบิสฟีนอลเอ ในน้ำชะขยะที่ความเข้มข้นร้อยละ 20 40 และ 60 ได้ร้อยละ 90 78 และ 71 ตามลำดับ แต่เมื่อนำเซลล์ที่ผ่านการแอคไคมาไทซ์ มากำจัดบิสฟีนอลเอพบว่าสามารถกำจัดบิสฟีนอลเอ ได้สูงกว่า คือ ร้อยละ 98 91 และ 79 ตามลำดับ และในระหว่างการทดลองพบว่า Hapalosiphon hibernicus ผลิตโพลีแซคคาไรด์ออกมานอกเซลล์ ซึ่งเป็นกลไกป้องกันความเป็นพิษต่อเซลล์ ทำการสกัดโพลิแซคคาร์ไรด์และนำไป วิเคราะห์องค์ประกอบโพลิแซคคาร์ไรด์ พบว่าประกอบด้วยน้ำตาล โมเลกุลเดี่ยว ได้แก่ ฟรุคโตส กาแลคโตส การแลคทูโลนิค เอซิด กลูโคส กลูคูโรนิค เอซิด และแมนโนส ศึกษาการกำจัดบิสฟีนอลเอในวัสดุดูดซับ 7 ชนิด ได้แก่ เถ้าหนักขี้เลื่อย เถ้าลอยชานอ้อย เปลือกถั่ว เปลือกไข่ กาบมะพร้าว แกลบและซังข้าวโพด พบว่า เถ้าหนักขี้เลื่อย เถ้าลอยชานอ้อย และเปลือกถั่ว มีประสิทธิภาพในการกำจัดบิสฟีนอลเอได้สูง ที่ปริมาณตัวดูดซับที่เหมาะสม พบว่าปริมาณของเถ้าหนักขี้เลื่อย เถ้าลอยชานอ้อย และเปลือกถั่วร้อยละ 33 และ 5 น้ำหนักต่อปริมาตร มีประสิทธิภาพในการกำจัดบิสฟีนอลเอ ได้สูงสุดที่ร้อยละ 99 99 และ 86 ตามลำดับ ความเข้มข้นของบิสฟีนอลเอเริ่มต้นมีผลในการกำจัดบิสฟีนอลเอในทั้งสามตัวดูดซับส่วนพีเอชมีผลต่อการกำจัดเฉพาะใน เถ้าหนักขี้เลื่อย เถ้าลอยชานอ้อย เมื่อนำเถ้าลอยชานอ้อยมาแอคคามาไทด์ ด้วยไอน้ำที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส พบว่า กำจัดบิสฟีนอลเอได้เพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 99.7 เมื่อเปรียบเทียบกับแอคติแวเต็คคาร์บอนทางการค้า ซึ่งกำจัดได้ร้อยละ 99.8 สำหรับการดูดซับด้วยเถ้าหนักขี้เลื่อย เถ้าลอยชานอ้อย และเปลือกถั่ว สอดคล้องกับไอโซเทอร์มการดูดซับแบบ แลงเมียร์และกำจัดได้สูงสุดที่ 50 องศาเซลเซียส ผลจาก FTIR พบว่าการดูดซับเกิดที่ผิวของวัสดุดูดซับทั้งสามชนิด และการดูดซับของเปลือกถั่วเป็นแบบแอคโซเทอร์มิกรีแอคชั่น ส่วนการดูดซับในเถ้าหนักขี้เลื่อย เถ้าลอยชานอ้อยและถ่านกัมมันต์เถ้าลอยชานอ้อย และถ่านกัมมันต์ทางการค้า เป็นเอ็นโดเทอร์มิครีแอคชั่นซึ่งคาดว่าจะเป็นการดูดซับทางเคมี ทำการทดลองการดูดซับในน้ำชะขยะที่ปนเปื้อนบิสฟีนอลเอ พบว่า วัสดุดูดซับทั้งสามชนิดนั้นสามารถกำจัดได้ในช่วงร้อยละ 74-98 ซึ่สามารถงเปรียบเทียบกับถ่านกัมมันต์ที่ใช้ในทางการค้าสามารถกำจัดได้ ร้อยละ 73

บรรณานุกรม :
ดวงรัตน์ อินทร . (2554). เปรียบเทียบการดูดซึม/ซับทางชีวภาพของบิสฟีนอลเอโดยใช้สาหร่าย พืชและวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ดวงรัตน์ อินทร . 2554. "เปรียบเทียบการดูดซึม/ซับทางชีวภาพของบิสฟีนอลเอโดยใช้สาหร่าย พืชและวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ดวงรัตน์ อินทร . "เปรียบเทียบการดูดซึม/ซับทางชีวภาพของบิสฟีนอลเอโดยใช้สาหร่าย พืชและวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2554. Print.
ดวงรัตน์ อินทร . เปรียบเทียบการดูดซึม/ซับทางชีวภาพของบิสฟีนอลเอโดยใช้สาหร่าย พืชและวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2554.