ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

สัดส่วนที่เหมาะสมของการเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในอาหารสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง : กรณีศึกษา บ้านบ่อหิน สิเกา จ.ตรัง

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : สัดส่วนที่เหมาะสมของการเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในอาหารสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง : กรณีศึกษา บ้านบ่อหิน สิเกา จ.ตรัง
นักวิจัย : วัฒนา วัฒนกุล
คำค้น : ตรัง , ปลากะรังดอกแดง , ปาล์มน้ำมัน , อาหารปลา
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2554
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG5250002 , http://research.trf.or.th/node/4409
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

ทำการศึกษาผลของระดับกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่เสริมในอาหารเลี้ยงปลากะรังดอกแดง เพื่อช่วยลดต้นทุนการผลิต โดยใช้ปลาที่มีน้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 135.10+64.58 กรัม ทดลองในกระชังขนาด 1.5x1.5x2 เมตร จำนวน 21 กระชังๆละ 50 ตัว เป็นเวลา 8 เดือน ให้อาหารทดลอง 7 สูตร แต่ละสูตรมี 3 ซ้ำ โดยอาหารสูตรที่ 1 ถึง 5 มีกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ระดับ 0, 4.88, 9.48, 17.97 และ 25.62 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ และปรับระดับสารอาหารในทุกสูตรให้มีโปรตีน และพลังงานใกล้เคียงกัน (โปรตีน 40% และพลังงานที่ย่อยได้ในอาหาร 3,600 กิโลคาลอรี/อาหาร 1 กิโลกรัม) เปรียบเทียบกับสูตรที่ 6 และ 7 คืออาหารเม็ดสำเร็จรูป และปลาเหยื่อ เพื่อศึกษาการเจริญเติบโต อัตราการรอดตาย อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ ประสิทธิภาพการใช้โปรตีน และต้นทุนค่าอาหารต่อผลผลิต ผลจากการทดลองพบว่า อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ และประสิทธิภาพการใช้โปรตีนลดลงตามระดับของกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ผสมเพิ่มสูงขึ้นในอาหาร โดยอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ และประสิทธิภาพการใช้โปรตีนของปลากะรังที่ได้รับอาหารผสมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมัน 4.88 เปอร์เซ็นต์ (สูตรที่ 2 PKC 4.88%) มีค่าเท่ากับ 0.37+0.02 %/วัน และ 1.199+0.02 ซึ่งไม่แตกต่างกับปลาที่ได้รับอาหารสูตรควบคุม (สูตรที่ 1 PKC 0%) และสูตรที่ 6 (อาหารเม็ด) (p>0.05) แต่มีค่าสูงกว่าปลากะรังที่ได้รับอาหารสูตรที่ 3, 4, และ 5 แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อเพิ่มขึ้น ตามระดับของกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ผสมเพิ่มสูงขึ้นในอาหาร โดยปลาที่ได้รับอาหารสูตร 2 (PKC 4.88%) มีอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อไม่แตกต่างกับสูตรควบคุม และอาหารเม็ดสำเร็จรูป (p>0.05) ในขณะที่ต้นทุนค่าอาหารต่อผลผลิตมีค่าลดลงตามระดับกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ผสมเพิ่มสูงขึ้นในอาหาร โดยต้นทุนค่าอาหารต่อผลผลิตของปลากะรังมีค่าต่ำสุด ในสูตรอาหารผสมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมัน 25.62% (สูตรที่ 5) โดยมีค่าอาหารต่อผลผลิตเท่ากับ 49.68+4.12 บาท ต่อกิโลกรัม ซึ่งแตกต่างกับปลาที่รับอาหารผสมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ระดับต่าง ๆ อย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) แต่หากพิจารณาจาก % น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น, อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะ, อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ และอัตราการรอดตาย พบว่า การเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันสูตรอหหารที่ระดับ 4.88% ดีเทียบเท่าอาหารสูตรควบคุม และอาหารสำเร็จรูป (สูตรที่ 6) การศึกษาครั้งนี้ทำให้ทราบว่า การเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ระดับ 4.88 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารที่มีระดับพลังงาน 3,600 กิโลแคลอรี/กิโลกรัม เป็นระดับที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง ทั้งในด้านการเจริญเติบโต และด้านเศรษฐศาสตร์

บรรณานุกรม :
วัฒนา วัฒนกุล . (2554). สัดส่วนที่เหมาะสมของการเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในอาหารสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง : กรณีศึกษา บ้านบ่อหิน สิเกา จ.ตรัง.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วัฒนา วัฒนกุล . 2554. "สัดส่วนที่เหมาะสมของการเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในอาหารสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง : กรณีศึกษา บ้านบ่อหิน สิเกา จ.ตรัง".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วัฒนา วัฒนกุล . "สัดส่วนที่เหมาะสมของการเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในอาหารสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง : กรณีศึกษา บ้านบ่อหิน สิเกา จ.ตรัง."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2554. Print.
วัฒนา วัฒนกุล . สัดส่วนที่เหมาะสมของการเสริมกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในอาหารสำหรับการเลี้ยงปลากะรังดอกแดง : กรณีศึกษา บ้านบ่อหิน สิเกา จ.ตรัง. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2554.