ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การพัฒนาอย่างยั่งยืน (Quick Research ในประเด็นเร่งด่วนของประชาคมอาเซียน)
นักวิจัย : สำนักงานศูนย์ประชาคมอาเซียนของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
คำค้น : ประชาคมอาเซียน, การพัฒนาอย่างยั่งยืน, การพัฒนาของอาเซียน
หน่วยงาน : สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2559
อ้างอิง : -
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

เมื่อวันที่ ๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘ (ค.ศ. ๒๐๑๕) องค์การสหประชาชาติ (United Nations หรือ UN) ได้จัดการประชุมสุดยอดเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Summit) เพื่อรับรองวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. ๒๐๓๐ (๒๐๓๐ Agenda for Sustainable Development) ซึ่งในวาระดังกล่าวมีการกำหนด เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (Sustainable Development Goals หรือ SDGs) หรือเป้าหมายโลกเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน (Global Goals for Sustainable Development) จำนวน ๑๗ เป้าหมาย ๑๖๙ ตัวชี้วัด (United Nations, ๒๐๑๕b) เพื่อใช้เป็นแผนที่นำทางสำหรับการพัฒนาในอีก ๑๕ ปีข้างหน้า ในที่ประชุมสหประชาชาติมีความเห็นตรงกันว่า การจะบรรลุเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนจำเป็นจะต้องสร้างความสมดุลระหว่างเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ด้วยการส่งเสริมและเชื่อมโยงปัจจัยที่เกี่ยวข้องเข้าด้วยกัน โดยเรียกปัจจัยที่สำคัญเหล่านี้ว่า ๕Ps อันประกอบด้วย (๑) People ด้วยการเติมเต็มศักยภาพของคนให้มีความเท่าเทียมกัน (๒) Planet ด้วยการปกป้องโลกของเราจากการเสื่อมสลาย (๓) Prosperity ด้วยการสร้างความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจและสังคม รวมทั้งความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีให้มีความกลมกลืนกับธรรมชาติ (๔) Peace ด้วยการส่งเสริมให้เกิดสันติภาพที่ปราศจากความกลัวและความรุนแรง และ (๕) Partnership ด้วยการสร้างความเป็นหุ้นส่วนแห่งการพัฒนาให้เข้มแข็ง และเป็นปึกแผ่น โดยการส่งเสริมให้ทุกประเทศและประชาชนทุกคนมีส่วนร่วมในการพัฒนาเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนของสหประชาชาตินี้สร้างความตื่นตัวในหลายภาคส่วนทั้งในระดับสากลและภูมิภาค ส่วนอาเซียนได้มีการกล่าวถึงเป้าหมายการพัฒนาในระดับภูมิภาคเช่นกัน โเรียกว่า เป้าหมายการพัฒนาของอาเซียน (ASEAN Development Goals หรือ ADGs) ซึ่งมีการรับรองในปฏิญญาเนปิดอว์ว่าด้วยวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียนหลังปี ค.ศ. ๒๐๑๕ เมื่อวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗ ณ กรุงเนปิดอว์ ประเทศเมียนมา แต่เป้าหมายดังกล่าวยังไม่มีการกำหนดรายละเอียดใด ๆ จนกระทั่งการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ ๒๗ เมื่อช่วงเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ก็ยังไม่มีความชัดเจนนัก อย่างไรก็ตาม หากมองในด้านเนื้อหาจะเห็นได้ว่าภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้มีความพยายามมุ่งเน้นการพัฒนาโดยมีมนุษย์เป็นศูนย์กลางมาอย่างต่อเนื่องในหลายมิติ โดยจะเห็นได้ว่า เนื้อหาของการพัฒนาอย่างยั่งยืนในแบบฉบับของ SDGs ในปัจจุบันก็ได้ปรากฏอยู่แล้วในข้อ ๑ ของกฎบัตรอาเซียนไม่ว่าจะเป็นการรักษาสันติภาพ การแก้ไขปัญหาความยากจน การสนับสนุนหลักนิติธรรมและการเคารพสิทธิมนุษยชน การรักษาสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ตลอดจนการให้ความสำคัญต่อการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ หากแต่ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยังไม่มีกลไกในการผลักดันร่วมกันอย่างจริงจัง สำหรับประเทศไทยมีแนวคิดต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนบนวิถีของหลักเศรษฐกิจพอเพียงมาช้านาน วิถีเศรษฐกิจพอเพียงของไทยได้สะท้อนอยู่ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๔๕-๒๕๔๙) ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐-๒๕๕๔) และฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๕๕-๒๕๕๙) นอกจากนี้ประเทศไทยในฐานะสมาชิกประชาคมโลกได้ผลักดันในการนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในหลายเวที (กระทรวงการต่างประเทศ, ๒๕๕๘) อาทิเช่น สหประชาชาติ ประชาคมอาเซียน และกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาในองค์การสหประชาชาติ (G๗๗) นอกจากปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ประเทศไทยได้มีแนวนโยบายตลอดจนได้มีกฎหมายและการบังคับใช้กฎหมายที่โดดเด่นและเป็นรูปธรรมในด้านอื่น ๆ อาทิ ความพยายามในการสนับสนุนหลักนิติธรรม สิทธิสตรีและเด็กและความเท่าเทียมทางเพศ การป้องกันและปราบปรามการทุจริต ซึ่งแนวนโยบายเหล่านี้ที่สามารถเอื้อต่อการผลักดัน SDGs ของประเทศไทยเองและสามารถนำไปเป็นแนวทางในกรอบของ ASEAN ทั้งนี้การมีเป้าหมายและทิศทางร่วมกันในภูมิภาคย่อมสามารถอุดช่องว่าง เข้าถึงปัญหาและตอบสนองความจำเป็นในระดับภูมิภาคได้ตรงประเด็นกว่าการยึดโยงอยู่กับมาตรฐานสากลเพียงอย่างเดียว เป้าหมายหลักของการวิจัยนี้จึงเป็นการมุ่งศึกษาทิศทานำเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนมาใช้เพื่อให้เกิดการขับเคลื่อนสำหรับการกำหนดนโยบายด้านการพัฒนาของประชาคมอาเซียนโดยเน้นถึงผลประโยชน์และบทบาทของประเทศไทยบนพื้นฐานเศรษฐกิจพอเพียงและนโยบายที่สำคัญอื่น ๆ ของประเทศที่เกี่ยวข้อง

บรรณานุกรม :